Susan Smit – Moederliefde

susansmitzwanger.jpg
Wat kan het lang duren voor een mens begrijpt wat echte liefde is! Tot die tijd vermaken we ons met onechte liefde; het ziet eruit als liefde, het klinkt als liefde, maar het is het niet. Het is een mengeling van eigenbelang, genegenheid, comfort, bevestiging, gezelschap en ijdelheid. Het hart laat zich gemakkelijk bedriegen, want het gelooft wat het wil geloven. We laten ons door verleiding en romantiek gewillig een rad voor ogen draaien. 

Als jonge vrouw heb ik mezelf vaak in de luren laten leggen door onechte liefde. Ik werd zo in beslag genomen door de ontdekking dat iemand mij begeerde dat ik vergat zelf te begeren. Ik was er zo mee verguld dat iemand mij leuk vond dat ik mezelf de vraag vergat te stellen: vind ik hém eigenlijk wel leuk genoeg? Ik beminde omdat ik werd bemind. Om me goed te voelen over mezelf en mijn leven had ik het kennelijk nodig dat er een man van mij hield. Het was ‘ik houd van je omdat ik je nodig heb’ in plaats van ‘ik heb je nodig omdat ik van je houd’. Mijn hart nam er genoegen mee en liet zich sussen, maar iets groters in mij bleef hunkeren en liet zich niet voor de gek houden.

Nadat ik mijn Peter ontmoette hoefde er niets meer gesust te worden en vielen de onrust en hunkering weg. En net toen ik dacht dat er geen liefde meer bij kon, dat ik alle uithoeken van mijn hart in gebruik had genomen, beviel ik van Linde. Ik was verbaasd over de liefde die in me opwelde. Het stroomde met bakken over – niet alleen naar mijn kind, maar ook naar Peter, naar vrienden en zelfs naar vreemden. Het was een liefde die zich uitstrekte naar het leven zelf, die geen grenzen kende en alles mogelijk maakte. Mijn hart leek groter geworden. Ik begreep wat Julia voelde toen ze tegen Romeo zei: ‘Hoe meer ik je geef, hoe meer ik heb, want beide zijn oneindig.’

De liefde die je kunt geven en ontvangen is als een rivier die zich, als je het toestaat, verbreedt tot een zee; er komt geen einde aan de overvloed. ‘Men denkt dat een mens zijn liefde tussen zijn geliefden moet verdelen,’ zei vriend en collega Arthur Japin eens tegen me, ‘alsof liefde in een fles zit waar maar zoveel glazen uitgaan. Het tegenovergestelde is waar: de liefde verdubbelt zich gewoon. En weer. En nog eens. Steeds opnieuw blijkt er genoeg te zijn voor iedereen.’  

Wie eenmaal echte liefde heeft leren kennen, begrijpt waarop een mens zich kan verlaten in de liefde. Het is de ziel, die om en in het lichaam zweeft. De ziel, die zachtjes protesteert of verrukt jubelt. Soms lijkt het of zij zich het zwijgen laat opleggen, niets doet dan krachteloos fluisteren, maar uiteindelijk laat haar macht zich altijd gelden.

De ziel zal geen genoegen nemen met iets wat op liefde lijkt.

Susan Smit schreef ‘Zwanger met lichaam en ziel’, een boek dat op persoonlijke wijze het mystieke aspect van kinderwens, zwangerschap, bevalling en kraamtijd beschrijft. 

Wil je een gesigneerd exemplaar van het boek bestellen? Dat kan hier.

 

9 REACTIES

  1. Leuk! Zal deze colum gaan volgen. Als ik zwanger ben zal ik het boek van haar kopen als kadootje voor mezelf en het ongeboren kindje.

  2. Wat een topvrouw die Susan Smit. Ze schrijft heel leuk en komt niet over al een ‘heks’ dat maakt het helemaal leuk. Ga zo door. Die columns zijn om van te smullen 😆

  3. Mooi en duidelijk omschreven wat rituelen zijn. En leuk ook dat P. wilde meedoen. Zo kreeg het ritueel nog méér kracht en de intentie van beide ouders mee.
    Je was vast héél snel zwanger daarna!

  4. Mooi zo’n colum, Fijn dat Susan het kon vertellen en dat ze nog steeds zwanger is, helaas is dat niet voor iedereen zo….

  5. Wat is Susan Smit toch een topvrouw! Ik kan echte genieten van haar columns. Ook leuk dat alles door haar anders beschreven wordt. Ga zo door! 🙂

Reageer op dit bericht!

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.