wel of geen derde kindje

Home Forums Zwanger worden Zwanger worden wel of geen derde kindje

Dit onderwerp bevat 53 reacties, heeft 22 stemmen, en is het laatst gewijzigd door  Anoniem .

54 berichten aan het bekijken - 1 tot 54 (van in totaal 54)
  • Auteur
    Berichten

  • twijfel
    Bijdrager

    wat een moeilijke beslissing.
    mijn man heeft aangegeven nog wel een derde kindje te willen.
    zelf zou ik dit ook wel willen alleen zie nog al wat beren op de weg.

    met de 2 vorige zwangerschappen bekkenklachten gehad, bij de 2de zelfs tot ruim anderhalf jaar naderhand.
    financieel zal het wel wat zwaarder worden en hoe met oppas, nu passen de oma’s op.

    moeilijk, wie twijfelt of heeft er ook zo getwijfeld. en gaan jullie er wel of niet voor.


    Anoniem

    Hier nog steeds een enorme twijfel voor een 2e kindje. Maar niet zo zeer financieel of lichamelijke klachten. Maar de psychische klachten.

    We genieten nu volop van onze zoon en heel eerlijk zie ik het de 1e paar jaar nog niet zitten om (weer) een baby in huis te hebben. ๐Ÿ˜ณ ๐Ÿ˜ณ Klinkt misschien heel hard.

    Geen idee hoe oud de oma’s zijn? En waarom zou je niet kiezen voor een andere vorm van opvang?


    Anoniem

    oma’s zijn pas begin 60.
    wil liever geen andere vorm van oppas, dit is financieel gezien natuurlijk niet zo aantrekkelijk.


    Anoniem

    dat is idd een erg moeilijke keus!
    Wij zijn er wel voor gegaan!
    Het eerste halfjaar vond ik een ramp! J.illus heeft veel gekwakkeld en toen had ik echt wel zoiets van: was ik er maar nooit aan begonnen! Het was echt zwaar!
    vanaf een half jaar is het allemaal beter gegaan en kan ik nu ontzettend genieten van onze 3e zoon :inlove: Hij is zo’n mooi, leif en vrolijk mannetje, echt een verrijking van ons gezin :inlove:

    Suc6 met het maken van deze moeilijk keuze!


    mylovelygirl
    Bijdrager

    Ik lees even mee. Hier ook de enorme twijfels..


    Anoniem

    Herkenbaar. Hier ook twijfels.
    Ik reageer later even uitgebreider.


    mamavansenisis
    Bijdrager

    We zijn ervoor gegaan en zie het resultaat! Sinds 10 weken heeft Thijs ons leven verrijkt. :inlove:

    Ik zag ook echt wel beren op de weg, maar de wens en het gevoel was zo groot voor nog een kindje!
    En echt, die beren zijn er soms ook hoor. En Pfoe, wat is het soms druk!

    Maar wat een heerlijkheid!
    Hij wordt door zijn oudere broers omarmd, het is een vrolijk en lief mannetje en als je zijn glimlach krijgt, dan smelt je weg en geeft dat weer een boost energie.

    Ik heb ook heel veel steun/hulp van hub. Dat helpt erg in bijv. spitstijd of ’s ochtends bij het naar school brengen.

    Wat zijn jouw precieze twijfels?

    Het heeft mij geholpen om niet te ver vooruit te kijken en gewoon maar zien wat de dag/week brengt. Dat geeft rust.


    Anoniem

    Hier zwanger van ons 4e kindje, bij de 3 eerdere zwangerschappen veel last gehad van bekkeninstabiliteit, bij de eerste zwangerschap pre en postnatale depressie, en na elke bevalling ook ruim 9 maanden psychische klachten en angstaanvallen gehad. Ik heb vaak gehoord waarom we uberhaupt nog voor een tweede (en ook derde, 4e weet nog niemand) kindje gingen gezien mijn lichamelijke en psychische toestand.

    Onze oppaskring is klein: alleen opa’s en oma’s passen op. Man werkt fulltime, ik ongeveer 20/24 uur per week.
    Als je er nu nog erg over twijfelt, kun je misschien nog even wachten met beslissen. Ik weet niet of er tijdsdruk is qua leeftijd, maar anders kun je misschien over een paar maanden nog eens een goed gesprek met je man hebben over de twijfels?

    Wij zijn wel voor een 4e kindje gegaan omdat ik weet dat het na het eerste jaar weer goed met me gaat en ik vind het alle klachten waard, maar dat is voor iedereen persoonlijk natuurlijk.

    Ik wil je in ieder geval veel succes wensen met het maken van jullie beslissing.


    Nikma
    Bijdrager

    Ook wij zijn er voor gegaan. Onze kinderen gaan naar de kinderopvang dus financieel is het lastiger. Ook was het de eerste maanden erg zwaar, ons huwelijk heeft wel wat deukjes gehad en ik merk dat het nu eigenlijk pas een beetje beter gaat. Maar…. Wat een heerlijk ventje is het en ondanks de strubbelingen tussen de kinderen onderling genieten ze ook volop van elkaar :inlove:

    Ik kan niet wachten tot Thijs straks wat ouder is, ze alle 3 een beetje met ‘hetzelfde’ bezig zijn en we door kunnen met alles. Geen baby hier meer dus ๐Ÿ˜† Al blijft het kriebelen hoor, zo’n kleintje. Maar nee… onze keus is gemaakt, geen 4e meer! Dat zouden we echt niet gaan trekken.

    Maar wat ik al zei… Het is een heerlijk ventje en ik heb geen minuut spijt gehad dat we besloten hebben mijn 3e kinderwens in vervulling te laten gaan :inlove: (want van hub had het niet persรƒยฉ gehoeven)


    Anoniem

    Hier dus ook twijfel over wel of geen derde.

    Voor onze oudste er was, wilde ik 2 kinderen.
    Toen de oudste er eenmaal was vond ik het zo leuk en was alles me zo meegevallen, dat de wens voor misschien wel een gezin met 3 kinderen ontstond.

    Inmiddels hebben we een tweede kindje mogen krijgen.
    En nu is er toch twijfel. Ik zie ook ‘beren op de weg’

    Kan ik het wel aan: lichamelijk en mentaal. (ik vind 2 kinderen al erg druk)
    Ik heb zwangerschapsdiabetes gehad in de 2e zwangerschap. Dat kan weer gebeuren en maakt het ook wat minder zorgeloos.
    Wat als mij iets overkomt hierdoor, dan laat ik een gezin met 2 kinderen achter.
    Maar ook: wat als dat derde kindje niet gezond is?

    Op de 1 of andere manier wegen deze punten nu veel zwaarder als bij de wens voor een 1e en een 2e. Net of de wens voor die eerste twee veel sterker was, dan die wens voor een derde.

    In ieder geval hebben we onszelf nog de tijd gegeven om hierover na te denken. We hoeven niet nu een knoop door te hakken. Maar ik snap de twijfel dus heel goed.


    Anoniem

    het blijft moeilijk.
    soms hebben de twijfels de overhand en soms denk ik we gaan er gewoon voor.
    kan er ’s nachts soms niet van slapen en zie nu plots overal mensen zwanger van een derde kindje.

    vind zelf dat ik niet meer te lang kan wachten, ben 36.
    kindjes zijn 7 en 4.

    de beren op de weg worden steeds meer, maar het verlangen naar een kindje ook.

    twijfel, wil ik nog een keer zwanger worden met de kans op bekkeninstabiliteit en wat houd ik eraan over.
    kindjes hebben het nu goed waarom alles overhoop halen.
    oppas, willen de oma;s die het nu doen dan ook nog blijven doen.

    wie twijfelt er ook zo of heeft getwijfeld.


    elina382006
    Bijdrager

    Hier ook getwijfeld hoor. Precies alles wat hier voorbij komt is ook door mijn hoofd gegaan.
    Uiteindelijk zei een vriendin: hoe zou je het vinden als je nu onverwachts zwanger bleek te zijn. Zonder nadenken zei ik prima, helemaal welkom.
    Dat heeft mij wel inzicht gegeven.

    Mijn moeder met wie ik mijn twijfels besprak gaf aan volg je gevoel. Je krijgt spijt van een gewenst kindje dat uiteindelijk niet is gekomen.

    Wij zijn er voor gegaan en na een maand was ik er volledig mee bezig en kon niet wachten eer ik zwanger was. Haha.
    Helaas is die zwangerschap anders gelopen. Na het verlies van R* wist ik in elk geval zeker dat ik opnieuw zwanger wilde zijn. Alle twijfel was weg!

    Nu 25 weken onderweg en de kids vinden het ook fantastisch. Dit wordt echt ons kersje op de taart.

    Dus als je hart en gevoel eigenlijk 100% ja zeggen dan zou ik kijken hoe zwaar wegen de materiele twijfels. En stel je kijkt over 4 jaar terug en je hebt gekozen om het niet te doen, denk je er dan spijt van te krijgen het niet geprobeerd te hebben?


    mamavansenisis
    Bijdrager

    Toen wij ervoor gingen, hadden we afgesproken hoe lang we het zouden proberen. Dit, gezien onze leeftijd en ook gezien het leeftijdsverschil tussen de kids.
    De ‘laatste’ maand bleek ik zwanger, hoe bijzonder is dat.
    Misschien heel stom, maar mocht dat niet zo zijn geweest, hadden we er vrede mee gehad, alsof het zo niet moest zijn.
    Maar nu ik wel zwanger bleek, gaf me dat extra het gevoel dat het dus wel voorbestemd was dat het kindje zou komen.


    Anoniem

    Ik lees even mee.
    Hier opeens ook twijfels. Hebben twee prachtmeiden van 6 en 4. Helemaal zeker dat het bij twee bleef. Al veel babyspullen de deur uit en sinds 2 maanden toch die twijfel……
    En toen ik het er met mijn man overhad bleek hij ook te twijfelen….
    Aan de ene kant lijkt het me heerlijk weer zo’n hummeltje, jongste dochter zou ook echt een leuke ‘grote zus’ zijn. Hebben sowiezo een zevenzitter dus auto is ook geen punt. Zolder moet over een paar jaar verbouwd worden maar nu slapen de meiden nog op een kamer, dus er is nog een kamertje vrij….
    Maar dan denk ik weer aan de nadelen: Meiden zitten allebei op school, leven is nu echt een stuk makkelijker, kinderopvang wordt een stuk duurder, wordt weer open neer naar twee verschillende opvangplekken, de eerste twee jaar zijn toch weer pittig, en over anderhalf jaar wordt ik 40…
    Kortom: Ik weet het niet….


    elina382006
    Bijdrager

    Hihi happiness die zolder dat is precies ons verhaal. Nu niet met vakantie maar voorzolder is bijna af. Kids zitten hier ook straks op school. Heeft ook voordelen. Alle tijd voor de kleine :inlove: ze zijn al flink zelfstandig, 1 in de luiers, 1 die je s nachts wakker houdt in het algemeen.

    Wij dachten de eerste 2 jaar zijn zwaar door weinig slaap en weer de kinderziektes door vd creche en stress om s morgens oppas te regelen als de kleine ziek is en je moet naar je werk. Maar wat is 2 jr op n mensenleven?

    Ons oudste zoontje is chronisch ziek en kost veel energie ookal is hij nu bijna 8. Zijn baby en peutertijd was drama dus wij dachten erger kan bijna niet. *klopt meteen af*
    ๐Ÿ˜ณ

    Wij hebben wel of geenbroertje of zusje erbij ook besproken met de kids. Voor en nadelen op hun niveau. Zij waren unaniem voor. Nu zijn ze ook super betrokken en blij.

    Volg je hart.


    elina382006
    Bijdrager

    Hihi happiness die zolder dat is precies ons verhaal. Nu niet met vakantie maar voorzolder is bijna af. Kids zitten hier ook straks op school. Heeft ook voordelen. Alle tijd voor de kleine :inlove: ze zijn al flink zelfstandig, 1 in de luiers, 1 die je s nachts wakker houdt in het algemeen.

    Wij dachten de eerste 2 jaar zijn zwaar door weinig slaap en weer de kinderziektes door vd creche en stress om s morgens oppas te regelen als de kleine ziek is en je moet naar je werk. Maar wat is 2 jr op n mensenleven?

    Ons oudste zoontje is chronisch ziek en kost veel energie ookal is hij nu bijna 8. Zijn baby en peutertijd was drama dus wij dachten erger kan bijna niet. *klopt meteen af*
    ๐Ÿ˜ณ

    Wij hebben wel of geenbroertje of zusje erbij ook besproken met de kids. Voor en nadelen op hun niveau. Zij waren unaniem voor. Nu zijn ze ook super betrokken en blij.

    Volg je hart.


    Anoniem

    Ik durf het niet met de kids te bespreken omdat ik 100% zeker weet dat ze volmondig JA schreeuwen ๐Ÿ˜€

    Het gaat steeds meer kriebelen…..

    Jij nog gefeliciteerd met je zwangerschap!!!


    Anoniem

    Wij hebben ook lang getwijfeld, maar we konden er niet veel langer over twijfelen omdat 1x onveilig vrijen voor ons de beslissing heeft gemaakt. J.illus was onderweg :inlove:

    Dit is ons laatste mannetje en dat heb ik steeds gevoeld en gezegd, maar desondanks denk ik heel stiekem wel eens aan een 4e….

    Mijn ander 2 zitten ook op school en ik vind het een heel gevlieg (heb geen rijbewijs en ze zitten op 2 verschillende scholen) maar had mijn kleinste niet willen missen. ik dnek ook wel eens: wat een vrije tijd had ik nu gehad zonder hem, maar zou voor geen goud het anders willen!

    Het blijft een moeilijke beslissing. Voor ons is het min of meer bepaald net als bij Pรƒยฉ, alsof het zo heeft moeten zijn. Heel fijn:D

    Suc6! :hug:


    Anoniem

    Pffff,

    Hebben laatste maanden veel zitten wikken en wegen.
    Erg druk geweest op mijn werk en mede daardoor besloten dat het toch een stuk rustiger was het bij twee te houden.
    Van de week echter misselijk en een zwaar gevoel in mijn buik en vanmorgen een positieve test…

    Het lot beslist blijkbaar……

    Moet nog erg aan het idee wennen


    elina382006
    Bijdrager

    Wauw Hapiness, dit kindje wil heel graag komen :inlove: Bijzonder zeg!
    Is het al een beetje geland?


    Anoniem

    Gefeliciteerd!
    Het lot bepaald idd, zo lijkt het.


    Anoniem

    Hier ook iemand die twijfelt.
    Onze jongste is nu 19 maanden en ik heb eigenlijk constant gezegd dat het goed is zo. Alleen begin ik nu toch wel te twijfelen. Mijn vriend wil de deur ook nog niet helemaal dichtgooien.
    Ik heb net als Twijfel bij mijn vorige zwangerschappen heel veel last van bekkeninstabiliteit gehad. bij de laatste ben ik met 38 weken ingeleid omdat ik niets meer kon en zoveel pijn had. Nu na 19 maanden gaat het eindelijk beter en ben ik weer aan het sporten. Ik ben dus heel bang voor de gevolgen. Ik denk dat ik daarom ook eerst heel radicaal besloten had dat er geen kindjes meer gaan komen.

    Daarnaast hebben we geen extra kamer en op langere termijn moeten we verbouwen of gaan verhuizen omdat het met 3 grotere kinderen echt te klein wordt (vindt ik). 3 kinderen laten studeren is ook een behoorlijke aanslag op je budget.
    Ook ben ik blij dat mijn jongste straks zelfstandiger wordt….terug naar de babyfase is dan wel weer heftig.

    Ik ben 28 dus ik heb nog even tijd maar ik wil ook niet teveel tijd tussen de kinderen….Dan is het helemaal een hele overgang. Er zit 3 jaar tussen onze kids nu

    Kortom nog een hoop om over na te denken…..


    Anoniem

    @mamavanayden
    hier ook weer de twijfel ๐Ÿ˜†
    dacht dat ik het had afgesloten maar nee hoor,de laatste weken kriebelt het weer heel fel :shifty:


    Anoniem

    @ petatje, ja dat dacht ik ook hoor.
    Hier spreken verstand en gevoel elkaar nog steeds heel erg tegen ๐Ÿ˜‰


    Anoniem

    O wat herken ik de twijfels!!! Het gevoel zei bij mij al vrij snel dat ik wel graag een derde wilde. Bij mijn man ook wel maar vooral hij zag de beren op de weg. Mannen zijn vaak wat praktischer dus hij zag andere beren dan ik hoor. Mij hield de zware zwangerschap en babytijd van mijn dochter (nu 3,5) me erg tegen. Ik had bi en A.ukje heeft de eerste 5 maanden 17 uur per dag gehuild. Dat vergeet je niet ff ๐Ÿ˜‰
    Bij mijn man waren het de auto, een evt. verbouwing en meer van dat soort zaken die hem tegenhielden. En ja, financieel zou er ook wel wat veranderen.

    Een maand of 2 hebben we er heel veel over gesproken en ook gediscussieerd. Uiteindelijk besloten we in december dat we er toch voor zouden gaan. In januari had ik al een positieve test :inlove:

    En weet je… als je eenmaal zwanger bent verdwijnen heel veel twijfels. Natuurlijk moet je een hoop uitzoeken, aanpassen of regelen maar je hoeft nergens meer bij na te denken of je het wel of niet gaat doen. Je doet het, want het kindje gaat er komen. En dan ben je er ook wel vrij snel aan gewend.

    We hebben inderdaad een nieuwe auto aangeschaft en we hebben in huis wat moeten klussen. In september is S.epp geboren en het voelt alsof het nooit anders is geweest. Ja, sommige dingen waren ff wat makkelijker met 2 kinderen maar je wordt er ook heel creatief en handig in.

    Ik ben blij dat we toen de stap gezet hebben :inlove:


    Anoniem

    Hier hebben uiteindelijk besloten om het af te sluiten. Voor ons dus geen derde kindje.
    Ik kan eigenlijk niet echt zeggen wat nu precies de doorslag gegeven heeft. Ik ben veel te bang dat ik bij een volgende zwangerschap weer veel te veel last krijg van mijn bekken en dan met 2 kindjes is dat heel erg zwaar. Ik vind ook niet dat ik dan die zorg op iemand anders zijn schouders mag leggen voor een hele lange tijd. Ik kon namelijk bij mijn vorige zwangerschap de laatste 3 maanden eigenlijk al niks meer. Het heeft daarnaast ook nog eens 1,5 jaar geduurd voordat ik weer de mama en vrouw was die ik wil zijn en die mijn kinderen en man ook verdienen.
    Ook het ruimte gebrek in ons huis is een issue. Dan zouden we radicaal moeten verbouwen of verhuizen.
    Daarnaast willen we ook nog een hoop doen (verre reizen ed). Met een derde kindje wordt dat toch financieel wel lastig. Niet dat dat nu het belangrijkste is maar toch iets wat we meenemen in onze beslissing.

    Het allerbelangrijkst…….we zijn heel erg gelukkig met onze 2 prachtige gezonde meiden!!! Ik tel mijn zegeningen!

    Dus wij durven het niet aan om mijn lijf weer uit te testen, te hopen op een gezond ( en makkelijk) kindje, en het financieel weer uitdagender te maken. Het voelt ook goed zo.

    Ik hoop dat een ieder die twijfelt gelukkig wordt met hun keuze!!!!!


    Anoniem

    Hier nooit getwijfeld over een derde…
    Wat Smurfs moeder al zegt :Je krijgt spijt van een gewenst kindje dat uiteindelijk niet is gekomen.

    Ik sprak laatst een collega van rond de 50 en zij had heel graag destijds een vierde kindje gewild, maar haar man wilde niet. En zelfs nu zei ze “mis ik die vierde, die er niet is”, “en dat gemis zal er altijd blijven”

    Ik denk stiekem dat ik dat ook zou krijgen, ik ben blij dat mijn man ook graag een derde wou.


    Anoniem

    Hier ook lang getwijfeld, heel veel beren en vooral mijn bekken was een punt.

    Onze derde boef ik een heerlijk mannetje van nu 20 maanden. Een handenbindertje die nog steeds 3 keer per nacht komt. Maar wat ben ik blij met hem. Wat ben ik blij dat ik toen de beren aan de kant heb geschoven en ondanks dat ik het enorm druk vind, financieel regelmatig een stukje maand over houden en ik nog steeds veel pijn heb, wekelijks fysio en nog niet alles kan (ws nooit meer) door mijn bekken. Zou ik als ik het van te voren had geweten zo nog een keer doen.

    Wel moet ik eerlijk zeggen een vierde zal er nooit komen door deze redenen. Dat hadden we graag gewild, maar de drukte, de financiรƒยซn en mijn lichaam denken we niet dat het verstandig is.


    Anoniem

    Ik dacht altijd dat ik 2 wel voldoende vond. Maar al op de 1e dag van onze 2e dochter, wilde ik graag een 3e. Die is er gekomen! Begin en einde van de zws vond ik erg zwaar en ook de 1e 10 weken van haar leventje. Daarna ging het beter en ze is echt zo enorm leuk!
    Kriebels voor een 4e heb ik helemaal niet. Als ik een baby zie vind ik het heel schattig, maar voel ook heel sterk; niet nog 1.
    Mijn kinderen zeggen wel af en toe nog een 4e zus te willen.

    Bij mij was het gevoel ook de doorslag, voor alles zijn voor en nadelen te bedenken, maar dat is niet de essentie voor mij.


    Flos
    Bijdrager

    Hier ook een twijfelaar,
    Het kriebelt zooooooo
    Maar ja, oppasoma’s, gaan die op een derde willen passen?
    En mijn werk? Ik heb nu vaste dagen waardoor alles loopt. Maar met zwangerschap moet ik van de groep af (want agressie) dan ben ik mijn vaste plekje waarschijnlijk meteen ook kwijt. Er zijn genoeg collega’s die op mij dagen azen, en die krijg ik na een jaar nooit meer terug. Dan wordt het onregelmatig werk, van mij en mijn man, combineren met school en oppas. Dat lukt toch nooit? En een oppas in de avond ga ik ook nooit vinden. Schoolgaande kinderen in de avond naar een gastouder? Ook geen optie he?
    Financieel wordt het ook lastig. Zeker met studeren later.
    Maar ja, huis, auto, dat is het probleem niet. Dat komt wel goed.

    Mijn werk….. dat ik wat me nu echt tegen houdt. En daar baal ik van. Want ik werk toch om te leven, en leef niet voor mijn werk toch? Maar heb de centjes wel nodig.
    Ik schuif de definitieve beslissing nog maar een paar jaar voor me uit :shifty:


    Anoniem

    Hey meiden,

    Heb even dit topic weer geopend want ik zit met hetzelfde als meerdere meiden hier.
    Twijfel ook enorm over een derde, zo typisch want over een 1e en tweede nooit getwijfeld.
    Ik heb twee gezonde meiden van juli2010 en januari 2013.
    De eerste zwangerschap was een eitje en kan ik zo nog 10x doen, bij de tweede zwangerschap had ik ook bi en lage bloeddruk waardoor ik constant duizelig was..

    Mijn gevoel is erg sterk dat er nog eentje ‘mist’ in ons gezin.
    Maar toch zie ik veel beren..want vind het aardig druk met twee kids en wil het financieel allemaal?Want we houden van leuke dingen doen en op vakantie gaan..Ik werk drie dagen in de week, twee dagen naar crรƒยจche en 1 dag naar mijn moeder, ik hoop dat zij er nog 1 bij kan opvangen..
    Mijn man twijfelt ook erg, maar zou het ook geen probleem vinden om het bij twee te laten. Hij zegt wel altijd als we heel rijk zouden zijn dan wou ik wel vijf kinderen…dus hij is meer bang voor het financiรƒยซle plaatje en lukt het met dagjes uit e.d.?

    Momenteel staat ons huis te koop en eigenlijk willen we ook sowieso wachten tot we verhuisd zijn om te kijken hoe dan onze lasten zijn, qua ruimte lukt het dan wel. Maar ja misschien duurt dit nog wel een tijd…moet ik daar op wachten?

    En wat Miro ook al zei…ik heb nu wel twee meiden en wat nu als er wat met mij gebeurd in de derde zwangerschap?Of dat er iets mer het kindje is?

    Elke dag is mijn gevoel weer anders..dan denk ik ach we hebben genoeg liefde en ruimte we gaan er gewoon voor, en de andere dag denk ik neeee het is goed zo. Vreselijk die twijfels en ben er veel mee bezig..

    Heb nu met mijn man afgesproken om sowieso tot eind dit jaar te wachten om er misschien weer voor te gaan.
    Vind het erg moeilijk, mijn verstand zegt nee en gevoel zegt ja..en ben ook bang voor die spijt. Maar zou het praktisch allemaal kunnen?

    Ben ook erg benieuwd naar ervaringen van moeders met drie kids en werd het financieel nu echt een stuk duurder? En wat viel je stiekem wel tegen?


    elina382006
    Bijdrager

    In het begin van het topic heb ik volgens mij ook mijn twijfels aangegeven.
    Zelfs toen we toch besloten hadden we gaan er voor en ik zwanger raakte had ik twijfels. Ohhh waar begin ik aan ๐Ÿ˜‰
    Het verlies van R* heeft er zeker in gehakt. En toch, heeft het ons ook echt verrijkt. We zijn nog hechter geworden en we genieten echt veel meer van de kleine dingen. Dagjes uit kun je zo duur maken als je wilt. Zo ga ik soms met de middelste naar de film en manlief met de oudste. Je hoeft niet alles met zijn vijven te doen. Is zo leuk om even quality time te bieden 1 op 1. Daarbij blijft het materialistisch. Bij elkaar zijn, liefde, plezier hebben daar draait het om! En daar hoeven geen dure uitstapjes zoals de efteling voor aan te pas te komen.

    Nu F.a.ya er is ben ik zo gelukkig. Het is mij enorm meegevallen. Kwa kosten merk ik het nog niet zo. Voeding haal ik van AH eigen merk, hapjes maak ik zelf. Kleding combi van tweedehands en nieuw.
    Nadelen die ik nu kan bedenken is dat ik er s nachts weer uit moet, het is drukker en meer geregel (werk, creche, school, gastouder, zwemmen, sport van de kids, fysio, ergo etc.), dat ik afhankelijk ben van lopen of de auto omdat fietsen niet kan nog en slaap/voedingstijden. Alhoewel dat laatste minder lastig is nu want zij moet zich aanpassen aan de schooltijden en dergelijk hoe vervelend ook. Dan slaapt ze een keer in de wagen oid het is niet anders. Gek genoeg heb ik het idee dat een derde snel aanvoelt dat ze vaker even moeten wachten.

    Al met al snap ik niet meer dat ik twijfels had dus geen spijt hier. :inlove:
    Daarbij heb ik nu voor 100% zeker het gevoel dat er geen kinderen meer komen. Compleet zal het nooit worden maar het is echt goed zo. Ben echt klaar met zwanger zijn etc. Dat gevoel had ik daarvoor niet. Merk daarin echt verschil.


    Anoniem

    Heel erg bedankt voor je reactie Smurf..
    Wij doen ook vaak een dagje naar de kinderboerderij of lekker wandelen of fietsen, dat hoeft ook zeker niet duur..maar het is meer of het lukt met drie kids. Nu heb je vaak allebei 1 die je in de gaten houdt, is het te doen om met drie kinderen weg te gaan?
    En quality time met 1 van de kids vind ik ook belangrijk inderdaad.

    Als de derde zou komen zit de oudste al op school, hoe deed je dat in de kraamtijd? Gewoon mee in de kinderwagen?

    De kosten voor later denk ik niet aan, we sparen voor de kids en je weet nu toch nog niet of en wat ze gaan studeren en hoe de situatie dan is…
    Het lijkt me wel druk met zwemles en sporten en feestjes etc. Maar gelukkig heb ik een auto dus dat is al een stuk makkelijker.

    Baby kosten vallen denk ik ook wel mee omdat je al veel hebt en tegenwoordig heb je veel eigen merk wat ik persoonlijk niet zo duur vind.
    Ben benieuwd waar echt de kosten in gaan zitten..

    Fijn dat het voor jou goed voelt nu en het een goede keuze is geweest…ik hoop er ook ooit helemaal uit te zijn en compleet te voelen.

    Het is wel lekker om nu beetje bij beetje weer wat vrijheid terug te krijgen en om me weer helemaal terug te storten in die babytijd lijkt me wel lastig..maar aan de andere kant denk ik..hoelang is dat nou.?

    Voor alles is wel een voor en tegen te bedenken en dat maakt het zo lastig hihi..
    Ik ben benieuwd wat onze keuze gaat worden eind dit jaar ๐Ÿ˜‰


    Anoniem

    @ Liz zo herkenbaar wat je schrijft!

    Hier ook nog steeds twijfels. En bij manlief ook.
    En het gaat enorm heen en weer. Het ene moment lijk ik er zeker van te zijn dat ik een derde wil. Het andere moment moet ik er niet aan denken!

    Ik wil de beslissing ook niet te lang voor me uitschuiven. Ik ben inmiddels 35 en ik wil ook niet een te groot leeftijdsverschil tussen onze jongste nu en een evt. 3e.

    Maar ik ben sinds 10 dagen gestopt met BV aan onze jongste. En ik wil nu eerst ook een paar maanden rust. Geen hormonen onbalans in mijn lijf. Even tot mezelf komen. En wellicht is het dan makkelijker om een knoop door te hakken over een evt. 3e.


    elina382006
    Bijdrager

    De kosten komen vooral later voor zwemles, sporten, feestjes, schoolgeld, enzo.

    Ook wij moesten weer onze vrijheid inleveren. De oudste twee zijn nl. 8 en 4 ๐Ÿ˜‰ Dus van redelijk zelfstandige kinderen ineens weer terug in de luiers etc. De overgang van 2 naar 3 heb ik tot nu toe als het makkelijkst ervaren. Je bent zelf ouder en relaxter geworden denk ik.

    Kwa schooltijden enzo moet zij zich inderdaad aanpassen. Als ik weet dat ik met een half uur weg moet leg ik haar alvast in de wagen in ligstand. Kan ik zo gaan lopen. Als de jongens een speelafspraak hebben gaat ze gewoon mee halen rond 3 uur. Ook al ligt ze nog te slapen, dan pluk ik haar uit bed. Het is niet anders ๐Ÿ˜‰ Enige wat ik een beetje vooruit plan zijn de voedingen.

    Oja een nadeel: na de bevalling en een gebroken nacht met voedingen gaat toch je wekker omdat de jongens naar school moeten. Echt relaxen en uitrusten in de eerste weken is er niet bij. Je moet gelijk door.
    In het begin was manlief nog thuis maar na 2 weken moest ik het toch echt zelf doen. En dan is het met 3 ff aanpoten s morgens om iedereen gereed te krijgen op tijd.


    Anoniem

    Miro…ja vreselijk hรƒยจ dat getwijfel haha. Aan de ene kant mist er echt nog 1 en aan de andere kant vind ik het zo ook heerlijk en zijn ze allebei gezond. De oudste is heel makkelijk gelukkig en de jongste loopt nu net en is wel wat pittiger en boefiger, dus dat wil ik ook wat afwachten hihi.
    Voor mijn gevoel moet eentje erbij echt nog wel kunnen maar ben toch bang dat het uiteindelijk niet lukt of dat het me veel te druk is…
    Vind het echt heel lastig allemaal..Meeste komt toch op mij aan omdat manlief fulltime werkt..en dan word ik wel bang als ik mezelf alleen zie met drie kids hihi.
    Maar dan denk ik weer er zijn zoveel vrouwen die dat kunnen dus waarom ik niet?
    Ik ben nog wel jong dus qua leeftijd hoef ik niet op te schieten maar wil er inderdaad ook niet al teveel tussen hebben. 3.5 jaar er tussen is wel beetje de Max.
    Waar ik persoonlijk het bangste voor ben is de drukte van drie kids…

    Smurf..denk dat je bij een derde idd wat makkelijker bent met tijden e.d. Had ik bij de tweede al, bij een eerste houd je een keurig schema aan haha.
    En je moet ook een beetje geluk hebben met het karaktertje van je kindje etc.
    Wel grappig dat je de overgang van twee naar drie het kleinste vond, ik vond nu van 1 naar twee drukker dan van 0 naar 1.
    Werk jij er ook nog naast?


    elina382006
    Bijdrager

    De overgang van 1 naar 2 vond ik het lastigste. Dus dat herken ik wel ๐Ÿ˜‰
    Ik werk zelf 28 uur per week. Op ma di en do maak ik ook nog eens 2 reisuren per dag….manlief werkt fulltime.


    Anoniem

    Okรƒยฉ, ik 24 uur..
    Is dat ook goed te doen met de kids?qua ren en vlieg werk en huishouden?

    Ja dat hoor ik vaak dat mensen van 1 naar 2 het t lastigste vinden..
    Ik had al gekeken naar vakanties maar dat is nog wel te doen met vijf personen zie ik..dus die beer is weg haha.


    Anoniem

    Wij willen geen derde, ben er helemaal klaar mee. Ik vind babys zo :inlove: , maar mijn gevoel is gelukkig zo duidelijk. Dat lees ik bij jullie niet liz en miro. Jullie gevoel had ik ook toen we nog maar 1 hadden :mrgreen: ๐Ÿ˜‰


    Nancy71
    Bijdrager

    Hier zelfs 4 kinderen en bij geen รƒยฉรƒยฉn twijfels gehad. ๐Ÿ˜€
    Wel eens gedacht ‘waar ben ik in ’s hemelsnaam aan begonnen…?!’ (zeker tijdens de laatste zs, want wisten toen al dat mijn lichaam naar vroeggeboortes neigt, wat de artsen dmv รƒยฉรƒยฉn of andere test toen ook bevestigd hebben), maar echt getwijfeld, nee. Het voelde tot de 4e zs gewoon nooit ‘compleet’. Mijn man zou er met 3 ook heel tevreden zijn geweest, maar ik wist gewoon dat het altijd aan mij zou blijven knagen als het bij 3 zou blijven (en gelukkig mochter van hub ook nog wel een 4e komen ๐Ÿ˜‰ ). Makkelijk is het niet, financieel is vaak wel goed passen en meten, maar wij hoeven dan ook niet naar verre/dure bestemmingen op vakantie en ook verder zijn wij niet zo materialistisch ingesteld, dus is het wel te doen – en je krijgt ook vanzelf wel handigheid in sparen/zuinig met geld omgaan. ๐Ÿ˜‰
    Belangrijkste voor mij is dat de jongens gek zijn op hun zusje en ikzelf ook altijd een heel warm gevoel krijg als ik naar de jongste kijk – misschien is zij, als laatste kind zelfs nog wel het meest gewenst van allevier, gewoon omdat zij ons gezin ‘compleet’ heeft gemaakt… :inlove:


    Anoniem

    Die ver***de kriebels! ๐Ÿ™„ ๐Ÿ˜†
    en opnieuw zijn hier weer de kriebels.
    Een derde kindje, zou ons gezin zo compleet maken.
    Nu we eindelijk over de praktische/financiรƒยซle kant over zijn, en vriend het heeft toe gegeven dat hij ook nog wel wil (maar heel bang is) denk ik dat het tijd is om er aan te beginnen… ๐Ÿ˜€
    Maar ja, is mijn lichaam wel sterk genoeg. Twee zware zwangerschappen, twee keer ks, twee keer bekkeninstabiliteit. Loop bij de kine met mijn heup… Is het dan verstandig om er opnieuw aan te beginnen?

    Aaaah al die twijfels!!! ๐Ÿ™„ ๐Ÿ™„


    Anoniem

    Petatje heeeel herkenbaar.
    Hier ook voor t financiรƒยซle en praktische de oplossing gevonden..
    En wij gaan het avontuur toch aan. In juli gaat de pil de deur uit.
    Het gevoel is zo sterk en ik denk dat als we het nu niet doen het er wellicht niet meer van komt..en we willen geen spijt krijgen van ooh hadden we maar.
    Vind het ook dooooodeng en spannend en soms nog twijfels maar we gaan het avontuur nog voor de laatste keer aan.

    Maar ik had niet twee zulke zware zwangerschappen als jij denk ik.
    Wel BI de tweede keer maar verder mag ik niet klagen..
    Tja jij kan bepalen of je t nog een keer aan kan lichamelijk.


    Anoniem

    Bij mijn man is de twijfel er nog wel. 30% daarvan gaat over het praktische. 70% gaat over de angst dat er weer iets gebeurd zoals bij mijn zoontje. Tja, tegen die 30% kan ik op… maar die angst kan ik niet weerleggen… ๐Ÿ˜•

    Ik zie vanavond mijn specialist en dan ga ik het vragen.
    De zwangerschappen waren niet zo zwaar, en je vergeet heel snel. Het is maar 9 maand.

    Bij mij is het gevoel ook heel sterk. En mijn man wil er ook graag nog eentje. Maar zelf zal hij nooit zeggen : laten we er is voor gaan.
    Hij zegt nu : als je daar gelukkiger van wordt, dan doen we het…
    Maar dat is dus zo dubbel he… Ik weet dat hij in zijn hart nog eentje wil. En ik ook. Maar zolang hij er zelf niet 100% van overtuigd is, kan ik toch niet zomaar zelf beslissen : ok let’s do this. :eh:

    Wel gemakkelijk natuurlijk, die beslissing bij mij leggen :mrgreen: ๐Ÿ˜†

    Succes iig. Ik denk dat het ondanks alles wel spannend blijft. Maar idd, ik wil ook geen spijt krijgen…


    Anoniem

    Hoe was het bij de specialist??

    Ja dan toch nog even goed praten met je man..of ie t echt graag wil zodat jij overtuigd bent, je moet er samen achter staan.

    Idd die spijt wil je niet, en dan kun je het ook afsluiten.

    Voor ons is het echt de laatste keer en wil er voor de laatste keer van genieten, nog 1x het avontuur aan ๐Ÿ˜€


    Anoniem

    de specialist zei inderdaad wel dat de kans groot is dat de BI terug komt. Met een goede basis (zowel intensieve heupstabilisatie oefeningen en buikspieroefening) kunnen we een stuk opvangen. Blijf wel om de 6 weken naar hem gaan voor goede opvolging maar hij zei dat als we het graag willen, we ervoor moeten gaan ๐Ÿ˜€

    ja, manlief wil het graag maar is bang voor wat gaat komen, hoe druk het gaat zijn. Vooral praktisch dus.

    Mijn afspraak staat vast op 7 augustus. Dan gaat mirena er uit. :thumbup: kan dus nog even wennen aan het idee. ๐Ÿ˜†

    Wanneer starten jullie?


    Anoniem

    Hier wordt het gevoel ook steeds sterker dat we nog niet compleet zijn.
    Wellicht kom ik jullie nog wel vergezellen bij de augustusstoppers. ๐Ÿ˜‰
    Eerst alles nog maar eens goed bespreken hier.


    Anoniem

    zou leuk zijn als je ons komt vergezellen ๐Ÿ™‚
    Je man nog niet helemaal overtuigd?


    Anoniem

    Wendy, wat lees ik nu ๐Ÿ˜‰ Jullie gaan toch eindelijk voor een derde :dance: Super leuk :mrgreen:
    3 kindjes is echt niet veel zwaarder dan 2 hoor! De 3e gaat helemaal mee in het gezin! En tegen de tijd dat er een nr 3 bij jullie is is Jack ook al weer 3 geweest! Gaat helemaal goed komen!!! Het zal iig makkelijker worden dan toen Jack kwam en Laura nog geen 2 was.

    Ik wens jullie heel veel klus plezier en een snel plakkertje :-*


    Anoniem

    Thx aapie :-* A heeft nog wel veel twijfels maar denk dat dat normaal is. Hij is vooral bang dat wat er gebeurde met Jack, zich gaat herhalen.
    Hoe gaat het jou af met 4?


    Anoniem

    wel shhht op facebook he ๐Ÿ˜€ :silenced:


    Anoniem

    Leuk Miro…kom er maar gezellig bij haha.

    Is goed Petatje we kletsen bij de juli/augustus stoppers verder ๐Ÿ˜‰
    Fijn dat het er goed uit ziet.


    Anoniem

    @petatje wrote:

    wel shhht op facebook he ๐Ÿ˜€ :silenced:

    Tuurlijk :silenced: ๐Ÿ˜‰

    En wat er met Jack is gebeurd gaat heus geen 2e keer gebeuren! Dat is gewoon pech geweest!!

    4 kinderen…best wel een beetje aanpoten. Weinig rust, een peuter die toe is aan school, steeds brutaler wordt en heel gemeen voor Joshua kan zijn. En Joshua is de ergste van het stel. Een drukke brutale en in de ik ben 2 en zeg nee fase zit.

    ’t kost best veel energie…maar hรƒยฉ, ik heb een meisje erbij en daar geniet ik van ๐Ÿ˜‰

    Over een jaar of wat ben ik weer aan de beurt hihi. Nu de kinderen ๐Ÿ˜‰


    Anoniem

    ja zeg iki ook tegen hem maar ja, Jack had ook maar 5% kans… dat kan ik niet weerleggen… ๐Ÿ™ ach ja, we zien wel.

    Moeten trouwens oppassen wat we zeggen want Laura had gisteren een verjaardagsfeestje en had tegen de mama van de jarige gezegd dat ze binnenkort een broertje of zusje kreeg… ๐Ÿ˜† ๐Ÿ˜† kreeg al felicitaties ๐Ÿ˜† ๐Ÿ˜†

    Zal inderdaad wel druk zijn. spreken we snel eens af? wil die kleine meid wel eens zien.
    Ja, de ik ben twee en zeg nee, zwijg me er van. Ken er alles van! :mrgreen:


    Anoniem

    Ja moeten we doen meis!!! Snel een date regelen! Doen we wel even via fb ๐Ÿ˜‰

54 berichten aan het bekijken - 1 tot 54 (van in totaal 54)

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.

41245336