Eiceldonatie

Home Forums Zwanger worden Zwanger worden Eiceldonatie

Dit onderwerp bevat 19 reacties, heeft 8 stemmen, en is het laatst gewijzigd door  Blondie .

20 berichten aan het bekijken - 1 tot 20 (van in totaal 20)
  • Auteur
    Berichten

  • blue_fairy
    Bijdrager

    Ik zit in het traject voor eiceldonatie, als donor.

    @bella wrote:

    Ik vind het ook een raar idee. Ik ben niet voor anonieme zaadcel donoren omdat ik vind dat iedereen het recht moet hebben of te weten waar zijn of haar genen vandaan komen. Als het enigszins mogelijk is.

    Dus gaan die eicellen dan anoniem gedoneerd worden of niet anoniem?

    Tegenwoordig is het in NL helemaal niet meer anoniem. Belgie doet nog wel kruisdonatie. Als je dus doneert moet je er rekening mee houden dat er 16 jaar later een nieuwsgierige puber bij je op de stoep kan staan.
    Om die reden doe ik gekende donatie.

    @mandy_d. wrote:

    Natuurlijk is het niet betaald,maar vind een onkostenvergoeding van 1000 euro niet bepaald een schijntje….kan me voorstellen dat vrouwen dit toch om verkeerde redenen gaan doen.

    Weet iemand wat de criteria is?

    Het is max 900 euro en alleen qua reiskosten ga je die kant al heel vlug op. Het wenspaar woont bijv in de buurt van Utrecht en ik woon in het noorden van NL.

    De criteria zijn; dat je als donor niet ouder mag zijn dan een bepaalde leeftijd (37 volgens mij, ivm vergrote kans op afwijkingen) en zonder bekende genetisch overdraagbare aandoeningen.
    Samen een kindje krijgen heeft natuurlijk altijd iets onverwachts, dus hier selecteren ze niet op. Je krijgt geen uitvoerige genetische scan ofzo.
    Je eierstokken worden bekeken (inwendige echo) om te zien of er voldoende eiblaasjes zijn. Als je zelf verminderd vruchtbaar bent heeft het niet zo heel veel zin om te gaan doneren natuurlijk. En er wordt gekeken of er andere afwijkingen zijn, hoe de eierstokken in de buik liggen etc.
    Je krijgt een psycholosch onderzoek, om te kijken of je het niet uit dwang doet, je terdege beseft dat je een stuk DNA weggeeft, maar ook dat als er een kindje uit komt die NIET jouw kind is.

    @duimelijntje wrote:

    Ik vind de leeftijd nog best vrij hoog, tot 45 jaar :think:

    Daarbij weet ik gewoon heel zeker dat ik mijn eitjes niet zou willen doneren, alleen als het voor mijn eigen dochter zou zijn, zou ik dat willen doen, anders echt niet .

    Ik zou er nog niet eens over nadenken eigenlijk :think:

    Juist als je aan je eigen dochter zou doneren, zou dit onethisch zijn. Ze zou zwanger worden van haar eigen broer of zus.
    De leeftijd van 45 jaar gaat over de acceptor, niet over de donor, dat is tot 37 jr.

    @wola wrote:

    Maar een kindje gaan verwekken wat helemaal niet van jezelf is klinkt mij erg als over de grenzen van de wetenschap gaan om je eigen kind te kunnen ‘maken’
    Nee, ik ben er dus tegen :shifty:

    Gelukkig kreeg je er zelf 3, plus nog 1 binnenkort. Zonder problemen? Wat een zegen dat je die door merg en been gaande pijn van een onvervulde kinderwens nooit hebt hoeven voelen!
    Een kinderwens is niet iets wat je zomaar ‘effe’ opzij zet. Je neemt het je hele leven mee. En ik vind het eerlijk gezegd heel onaangenaam dat je zo durft te oordelen. Ik word er zelfs gewoon boos van!
    Ik vind het prima als het geen optie voor jou is om te doneren of te ontvangen. Maar waarom jouw persoonlijke keuze aan anderen opdringen en het hun ‘verbieden’?

    Kinderen in deze situaties zijn juist heel erg gewenst. Ik ben er niet bang voor dat ze slecht behandeld zouden worden. Nee, 100% weet je het nooit, maar mensen met zo’n sterke kinderwens, die er zo bewust voor kiezen, dat lijken mij de laatsten die zoiets hun kind aan zouden doen.

    Natuurlijk is het kindje uiteindelijk wel van haar. Mijn eicelletje is niet een kind. Daar moet een spermacel bij, van haar man. En dan heeft het nog 9 maanden groeitijd, in háár lichaam, met háár placenta. Daarna evt een periode borstvoeding. Het kindje kent háár geur, niet de mijne. Háár hartslag, niet de mijne.
    Ik ben ook van mening dat zwanger zijn (van je eigen materiaal) je niet alleen een moeder maakt. Er zijn meer manieren om moeder te zijn. Dit is er één van.

    Net 32 jaar is de vrouw waaraan ik wil doneren. Vervroegde overgang, al jaren bezig. Wat voor kans heeft zij nu gehad? Zij is niet 45 of zelfs 60 jaar. Ze is gewoon een normale vrouw met een normaal leven en een kinderwens.
    De verhalen zijn schrijnend, adoptie is niet gemakkelijk en heel erg duur en zonder echte garanties. Ook is het steeds duidelijker dat geadopteerd zijn (psychische) problemen kan opleveren, zeker als kinderen in een heel andere cultuur opgroeien dan waar ze vandaan komen. Steeds meer landen brengen daarom kinderen het liefst in eigen land onder.

    Het stel waar ik voor doneren ga kijkt met zoveel liefde naar mijn meiden, gaan zo ontzettend leuk met ze om. Zonder jaloezie, zonder verwijten, met veel hoop op de behandeling en zo zo veel angst dat het zou kunnen mislukken.
    Want de kans dat het echt tot een zwangerschap komt is maar 30%. Net zoveel als bij een spontane zwangerschap bij normale vruchtbaarheid. Zo maakbaar is het allemaal dus niet.


    Maggie
    Bijdrager

    BF wat stoer dat je dit gaat doen/doet! :thumbup: Ik vergelijk het maar (niet logisch en vergelijkbaar maar toch) met het doneren van een nier en iemand zo een nieuw leven schenken. Eiceldonatie gaat nog een stap verder want je veranderd er 3 levens zo immens mee waarbij 1 van die 3 levens mede door jou is ‘gemaakt’.
    En ik weet niet of je doorhad dat Wola niet schreef dat het verboden moest worden 😉 , ze geeft enkel aan dat zij er zeker geen onderdeel van zou uitmaken zowel qua ontvangen alswel het doneren.
    Het enige dat ik me wel blijf afvragen…..je geeft zelf al aan dat kinderen die geadopteerd zijn ook met vragen zitten. Kleine maar ook grote natuurlijk want ‘van wie ben ik dan?’ en het ‘waar kom ik eigenlijk vandaan? (in dit geval in iets meer overdrachtelijke zin want het land is bekend ed maar je ‘oorsprong’ is meer dan een landsgrens natuurlijk) zullen misschien toch ook bestaan voor kindjes die zijn ontstaan vanuit een donatie?
    Toegegeven met zaaddonatie zal daar meer ervaring mee zijn en de vragen van ‘doneerkindjes’ zullen vast vergelijkbaar zijn, maar ik kan me niet voorstellen dat de kindjes helemaal vraagloos zullen opgroeien. Ja een bekende donor maakt het sneller duidelijk maar of daarmee ook de vragen helemaal opgelost zullen zijn?
    Het is nooit zwart wit, het is nooit klip en klaar en ja ik realiseer mij dat zelfs MIJN kinderen later met vragen zullen komen ivm hun ontstaan. Zij zijn ook niet ontstaan op de huis-tuin-keukenmanier. Alle mooie biologieboekjes zullen niet helemaal van toepassing zijn op hun wonderlijke begin. Dat is niet slecht, maar het betekend wel meer vragen en meer uitleg dan de standaard voorlichtingsboekjes van onze kant uit.
    Maar wat je zelf al aangeeft ‘moeder’ worden is iets technisch (je baart en bent moeder) maar MAMA worden is een (ere)titel en die ‘verdien’ je later wanneer je kindje is geboren en bij je opgroeit en wordt opgevoed door je (idem overigens voor de vader/papa!) waarbij je je uiterste best doet en toch al weet dat je het nooit voor de volle 100% ‘perfect’ zult kunnen doen.


    k10tam
    Bijdrager

    Thanks Rhiannon, ik geloof dat jij een goed ‘antwoord’ hebt gegeven op de interpretatie van BF van mijn stukje tekst :-*

    BF ik vind het knap dat jij het kunt, doneren. En al is het dus niet mijn keuze, ik hoop toch voor jou en het betreffende stel dat het zo gewenste kindje er mag komen.


    Blondie
    Bijdrager

    Ik wilde zelf (voordat ik mijn nu ex tegenkwam en ik was toen 28. )bammoeder worden, dus ook van een donor, maar dan zaad natuurlijk.Toen leerde ik mijn vriend kennen en wilde we graag kinderen, maar dit bleek voor ons niet zo makkelijk dus heel wat tijd in het ziekenhuis doorgebracht.

    Heb altijd gezegd dat als ik mijn 2 kindjes die ik graag wilde zou krijgen, zou ik eiceldonor worden om andere vrouwen ook het geweldige gevoel van zwanger zijn en je kindje op de wereld zetten te laten ervaren.
    Helaas kwam er maar 1 en ik kon het niet om eiceldonor te worden in de wetenschap dat een ander een kindje zou hebben met een deel van mijn en wat mijn kindje had moeten zijn.
    Vorig jaar bevallen van mijn tweede kindje en nu ben ik te oud om te doneren terwijl ik dat zo graag zou willen.

    BF,
    Ik vind het super dat je dit doet voor een stel waarbij het voor hun een onmogelijk iets zou zijn om zelf een kindje te krijgen.
    Je geeft hun iets waarvoor ze je heel dankbaar zijn…
    Ik hoop dat het snel gaat lukken en dat alles voorspoedig gaat…succes
    :thumbup: :thumbup: :thumbup:

    lees het nu pas..

    nu zal ik nooit in aanmerking komen ivm verminderd vruchtbaar,
    om mijn eicellen te doneren dat is iets waar ik goed over na zou moeten denken.

    ik snap juist helemaal hoe het is om maar niet zwanger te worden en vind het eigenlijk hetzelfde als de spermabank (alleen dat er wel veel meer bij komt kijken om die eitjes te “oogsten” een man is zo klaar en kan veel vaker)

    maar vind het idee al helemaal super, en zoals in het begin de spermabank is, is dit ook. over een x aantal jaar weten we niet beter en kijkt niemand er meer van op.

    BF wat goed en lief van je je dat je doner bent… :thumbup:


    Anoniem

    Net de eerste spuit Decapeptyl gezet! Fingers crossed deze maand!

    Ik sta nog steeds achter mijn eerste post, en ben dan ook geheel eens met de post van Bf.

    Moeder ben je, in mijn ogen niet alleen als het uit jou komt en ook 100% van jou is, maar moeder ben je, als je er voor zorgt met alle liefde die je als moeder hebt, kan geven en ook geeft. Kind laat opgroeien in een veilige, stabiele, leuke situatie.

    Ik vraag mij af, mensen die tegen zijn, hoe ze er in staan over draagmoederschap? Daar groeit een kindje IN je, hoort jou hartslag, jou placenta, jij geeft het kindje wat jij kan, en laat het geboren worden, en dan?
    Dan geef je het weg aan bijvoorbeeld een homo stel, voor wie je het kindje droeg.
    Dat kindje zal ook vragen ” Wie is mijn biologische mama dan? ” want dat kan een van de vaders niet zijn… die komt dus ook met vragen.

    Ik zou daar moeite mee hebben, dan sta je af wat er 9 maanden in je groeit.
    Ook al heb je het besef dat het ” Niet van jou ” is.

    Bij een donatie, geef je een cel weg, wat nog geen kind is, ja er groeit (hopelijk) een kindje uit, maar het is ” maar ” een cel voor mij, maar voor iemand die zelf moeilijk of helemaal geen kind kan krijgen, is mijn cel, haar kindje, haar toekomst als moeder zijn. (als dat het resultaat is.)

    Natuurlijk besef ik mij, dat ik waarschijnlijk na zoveel maanden/jaren ook ga denken ” Zal er al een kindje zijn? ” beseffen dat er een kindje van mijn cel is ontstaan, die bij een gezin opgroeit die ik nooit zal kennen, het kindje zelf nooit zal kennen, nooit als de mijne zal voelen.
    Maar het is NIET mijn kindje, ik droeg het niet, ik voed het niet op.

    Ik zelf mag niet doneren, wel van mijzelf, maar niet volgens de eisen. (afwijkingen)
    Dat vind ik heel jammer. Niet vanwege het geld, want dat geld is waarschijnlijk meer onkosten voor de reizen dan dat het ook maar een leuk ” Zak centje ” is. Maar omdat ik liever mijn cellen doneer aan iemand die zo een grote wens heeft, dan dat ik ze heb en ze ongebruikt elke keer verloren gaan.

    BF. Wat gaaf dat je dit doet, had ik eigenlijk ook wel achter jou verwacht!
    Top vrouw, duimen draaien!!


    Anoniem

    Even een update-je: had 22 follikels bij de echo, bij de punctie heeft ze 1 laten zitten, die was te lastig te pakken. Toch 22 eitjes opgeslurpt. Na bevruchting bleven er 7 over: 1 blastocyst (heel veel cellig) en 6 met 8 cellen. Die 6 zijn de volgende dag ingevroren, de blastocyst is afgelopen zondag teruggeplaatst. 15 april testen! Hopen jullie mee?


    Blondie
    Bijdrager

    En hoe is de volgende update dan…15 april was het testen en ??


    Anoniem

    Wat lief dat je ernaar vraagt!
    Helaas… Afgelopen dagen zou de tweede terugplaatsing zijn maar ze had een eigen ‘eisprong’ (wel de hormonen geen ei) dus nu weer wachten… Ze heeft nog 5 embryo’s in de vriezer dus dit is alleen tijdverlies geen verloren poging.
    Dit bedoel ik met: het is niet allemaal maakbaar. En dat maakt het lastig onzeker en pittig.


    Blondie
    Bijdrager

    Nou het is zeker niet maakbaar.
    Ik heb mijn meisje gekregen met de 5e IUI, dachten dat de tweede ook wel redelijk zou gebeuren dan, 3x IVF en toen stonden we nog met lege handen.
    Het lichaam doet wat ie zelf wil en je kan het niet forceren.

    Wel jammer hoor!! maar gelukkig is het verloren tijd en geen verloren poging, dat zou helemaal jammer zijn.
    Vind het wel leuk om je update`s te lezen en hoe het gaat….


    Blondie
    Bijdrager

    Nou ik ben om en ga ook doneren…heb contact met een stel die zelf dus geen kinderen kunnen krijgen.
    Tis nog in de beginfase, dus maar zien hoe het komt.


    Anoniem

    Wauw! Wat mooi Nikita!!! Als je vragen hebt, ben je welkom 🙂


    Blondie
    Bijdrager

    Dank je.
    En ja ms heb ik straks wel vragen, maar nu eerst via mail nog even contact met ze en kijken hoe het verder gaat.
    Zijn toch veel aspecten wat je moet bekijken….ook vanuit hun kant over erfelijke ziektes en dat soort dingen voordat je eventueel verder gaat.


    Blondie
    Bijdrager

    Blue_Fairy…kan je mij vertellen hoe het met de verzekering zit. Ik weet dat IVF uit de zorgverzekering komt en dat je 3x vergoedt krijgt, maar hoe zit dat dan met eiceldonoren, krijg ik gewoon de 1e en de 2e fase vergoedt en de ontvangers de laatste fase…dus eigenlijk gewoon de IVF vergoedt.


    Anoniem

    Hoi Nikita,

    Nee alles wordt door de verzekering van de wensmoeder vergoedt mits het binnen die 3x ivf valt. Alle behandelingen die de donor ondergaat worden gedeclareerd bij de verzekering van de wensmoeder, als donor betaal je dus niets, ook je verzekering niet. Daarnaast is er een vergoeding van maximaal 900€ die de wensouders aan de donor kunnen betalen. Dit is bedoeld voor reiskosten, opvangkosten voor de kinderen van de donor, kosten voor eten/drinken en evt (hotel)overnachting, dat soort dingen.
    Bij ons zat er best een afstand tussen, die 900€ klinkt echt meer dan het is, omdat ik zo vaak van Assen naar Utrecht moest zaten we aan het eind van de rit toch al dicht tegen dat maximum bedrag aan en dan had ik nog gebruik gemaakt van die kruidvat dagkaarten voor de ns ook….
    Als donor kun je natuurlijk ervoor kiezen om zelf die kosten te dragen, maar ik vond het fijn dat ik er financieel niet ook nog in hoefde te financieren. De tijd en energie en het ongemak (ook al had ik dat erger verwacht) vond ik voldoende.


    Blondie
    Bijdrager

    Bedankt voor je antwoord, dan kan ik ze dat even mailen dat gewoon alles van hun ziektekostenverzekering gaat.
    Voor reiskosten enz, zullen we niet aan die 900 euro komen omdat ik namelijk de eis had gesteld dat ik de IVF procedure hier in mijn eigen woonplaats wil laten doen aangezien ik dus nog jonge kindjes heb…dat was voor hun geen probleem.
    Nu alleen nog kijken of dat natuurlijk haalbaar is anders moet ik helemaal naar Arnhem en dat is toch nog 2 uur reizen…van Leeuwarden naar Arnhem.
    Die 900 euro word dan ook vanuit de verzekering betaald of niet??

    Kan me voorstellen dat je er financieel niks aan wil betalen, ik kan dat niet kom net zelf rond met wat ik heb….maar ik hoef er ook niet aan te verdienen (en gelukkig mag dat ook niet in NL)


    Anoniem

    En ze is….. zwangerrrr!!!! 18 weken deze vrijdag, van de tweede terugplaatsing :inlove: :inlove: :inlove: :inlove: :inlove: :dance: :dance: :dance: :dance: :dance: :dance:


    sabine26
    Bijdrager

    Wauw wat een supergoed nieuws!!


    Blondie
    Bijdrager

    Oooh had het nog niet gelezen maar wat een goed nieuws zeg!!
    Gefeliciteerd voor jullie allemaal :thumbup:

20 berichten aan het bekijken - 1 tot 20 (van in totaal 20)

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.

22969200